Miejscowość: Tęgoborze

Przystanki

O miejscowości

GPS

49.710068 - 20.641082

Opis

ęgoborze leży w kotlinie otoczonej malowniczymi wzniesieniami Beskidu Wyspowego, wzdłuż drogi krajowej nr 75, na południowo-zachodnim brzegu Jeziora Rożnowskiego. Graniczy z Białąwodą, Zawadką, Bilskiem, Rąbkową, Świdnikiem i Znamirowicami. Nad wsią górują Chełm (790 m n.p.m.), Białowodzka Góra (607 m n.p.m.) oraz Jodłowiec Wielki - 482 m n.p.m.  

Miejscowość jest przede wszystkim wsią o charakterze rolniczo-sadowniczym – w oczy rzuca się barwna mozaika sadów owocowych oraz wstęgi pól uprawnych w dolinach rzek i na okolicznych stokach. Utworzenie Jeziora Rożnowskiego sprawiło, że wieś rozwinęła się również pod kątem turystycznym, a w ostatnich latach również agroturystycznym Niewątpliwą atrakcją Tęgoborzy jest Jezioro Rożnowskie, we wsi nie brak jednak miejsc wartych zobaczenia. Na pierwszy plan wysuwa się położony na wzgórzu św. Justa drewniany kościółek p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny z drugiej poł. XVII w. Według tradycji stoi on w miejscu, gdzie swoją pustelnię miał św. Just – zakonnik z przełomu IX/X w. W zabytkowej świątyni znajduje się słynący łaskami obraz Matki Boskiej Juścieńskiej

Około tysiąca lat temu Kotlina Tęgoborska w znacznej części pokryta była lasami tak potężnymi, że wzięła swoją nazwę od określenia "tęgie bory". Właśnie tutaj, na szlaku handlowym prowadzącym z Węgier do Gdańska, powstało Tęgoborze. Pierwsza wzmianka o wiosce pochodzi z 1325 r., wymieniają ją również dwa dokumenty z 1652 i 1660 r., spisane na zamku w Nowym Sączu. Jan Długosz określa z kolei Tęgoborze, jako gniazdo rodowe Szremawitów i Tęgoborskich.  Ważnym wydarzeniem stało się przybycie w te strony zakonnika znanego jako św. Just, który według tradycji miał zamieszkać jako pustelnik na jednym z tęgoborskich wzgórz. Wraz z innymi świętymi eremitami z Doliny Dunajca - św. Świeradem i Benedyktem z Tropia oraz św. Urbanem żyjącym w Iwkowej – mieli krzewić chrześcijaństwo na tych terenach.

W XVII w. rozwinął się w Tęgoborzy ruch ariański. Dziedzic wioski – Cyryl Chrząstowski, który przeszedł na tę wiarę, w 1605 r. ograbił i zniszczył kościół św. Justa i znajdujący się obok niewielki klasztor kanoników od Pokuty św. Męczenników, zwanych Markami.