Miejscowość: Miłkowa

Przystanki

O miejscowości

GPS

49.717697 - 20.777826

Opis

Wieś lokowana na prawie niemieckim przez króla Kazimierza Wielkiego w 1357 r. Od samego początku była to wieś rycerska / szlachecka/ pozostająca w rękach rodu pieczętującego się herbem Strzemię / Stanisław z Korzennej wzmiankowany w 11383 – 1415/

Jego potomkowie przyjęli nazwisko Korzeńscy np.: Mikołaj Korzeński /1420 – 1466/ herbu Strzemię oraz jego synowie Piotr i Klemens, którzy wzmiankowani byli w latach 1464 – 1482 Jan Długosz w Liber Beneficiorum  /1470 -1480/ wzmiankuje, że wieś należy do Parafii sw. Andrzeja Apostoła w Siedlcach. Właścicielem wsi był Klemens Korzeński herbu Strzemię. Od XIV wieku do roku 1772 wieś należała do powiatu sądeckiego.

W XVI wieku wieś była podzielona na kilka drobnych części, których właścicielami była drobna szlachta zagrodowa. Rejestr poborowy z roku 1629 potwierdza drobną własność w Miłkowej. Właścicielem pierwszej części był Tobiasz Gostwicki, ale dzierżawcą syn Bartłomieja – Przecław Miłkowski. Kolejne dwie cząstki wsi posiadał niejaki Jan Siemek, ale części te dzierżawił Walenty Tymowski rajca grybowski. Czwartą część trzymał Mateusz Miłkowski. Część piątą i szóstą posiadał Jan Miłkowski.

W roku 1680 Miłkowa była nadal mocno podzielona , ale prawie wszystkie części skupił w swoim ręku Jan Miłkowski. Do niego należała dawna część pierwsza, druga oraz trzecia i czwarta odkupiona od Jana i Kaspra Siemków oraz część szósta. Część piąta należała do Mateusza Miłkowskiego.  

Już w XVIII wieku wieś dzielono na dwie części Miłkową Wyżną i Miłkową Niżną. W końcu XIX wieku właścicielem majątku w Miłkowej był Gustaw Siemiński. Jego posiadłość obejmowała: 297 morgów gruntów ornych , 11 morgów łąk, 80 morgów pastwisk oraz 43 morgi lasu. Chłopi w tym czasie gospodarowali na 218 morgach gruntów ornych, 22 morgach łąk i 83 morgach pastwisk. Wieś liczyła 380 mieszkańców.